ظریف: راه‌حل بدون اسد برای سوریه “توهم” است

لیبراسیون در شهریور ۱۳۹۲ درباره کمکهای اقتصادی ایران به سوریه نوشت که تاکنون ایران در جنگ سوریه ۱۷ میلیارد دلار به بشار اسد کمک کرده است. ناوی پیلای، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل، برای اولین بار در تاریخ ۱۱ آذر ۱۳۹۲ مستقیما بشار اسد، رئیس جمهور سوریه را به همکاری در جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت متهم کرده است..

محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران در مصاحبه با روزنامه آلمانی “فرانکفورتر آلگماینه تسایتونگ” خواستار پایان گرفتن خونریزی در سوریه شد و  هر راه‌حلی بدون بشار اسد برای بحران سوریه را یک “توهم” خواند.

روزنامه آلمانی “فرانکفورتر آلگماینه تساینونگ” در  حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ، با وزیر خارجه ایران مصاحبه مفصلی انجام داده که بخش‌هایی از آن در رو یکشنبه دوم فوریه در وبسایت این روزنامه آمده است. مشروح این گفتگو روز دوشنبه سوم فوریه در دسترس خواهد بود.

ظریف شرایط در سوریه را “فاجعه” دانسته و خواهان کمک‌های انساندوستانه برای “همه مردم سوریه” شده است.

محمدجواد ظریف در این مصاحبه بر لزوم آتش‌بسی فوری در سوریه تاکید کرده و افزوده است: «مهم نیست که این آتش‌بس در یک نقطه یا در تمام سوریه باشد؛ خونریزی در سوریه باید پایان یابد.»

ظریف شرایط در سوریه را “فاجعه” دانسته و خواهان کمک‌های انساندوستانه برای “همه مردم سوریه” شده است.

او هم‌زمان از مخالفان اسد و حامیان خارجی‌شان انتقاد کرده و گفته است: «بالاخره باید این توهم را به فراموشی سپرد که بدون اسد می‌توان به راه‌حلی دست یافت. ما اینجا در مورد آدم‌های زیادی که دست‌شان به خون آلوده است حرف می‌زنیم و همچنین در مورد پول‌ها و سلاح‌هایی که از خارج ارسال می‌شوند. هیچ کس نمی‌تواند خود را مقدم بر دیگران بداند. حقی برای کشورهای خارجی وجود ندارد که در این باره تصمیم بگیرند که چه کسی در سوریه حکومت کند.»

وزیر خارجه ایران همچنین در مورد خطر گسترش بنیادگرایی اسلامی در سوریه هشدار داده و گفته است، این موضوع نه تنها منطقه را به خطر می‌اندازد بلکه «عواقب آن به جای جای اروپا هم سرایت خواهد کرد.»

ظریف:  گسترش بنیادگرایی اسلامی در سوریه نه تنها منطقه را به خطر می‌اندازد بلکه عواقب آن به جای جای اروپا هم سرایت خواهد کرد.»

محمدجواد ظریف در پاسخ به سوال احتمال همکارهای نزدیک‌تر ایران با کشورهای غربی در مبارزه علیه این بنیادگرایان گفت: «در این صورت باید کشورهایی رفتارشان را بازنگری کنند که از یک طرف ادعای مبارزه با تروریسم را دارند و از طرف دیگر از گروه‌های خطرناک تروریستی حمایت می‌کنند. اعتماد، مسیری یک‌طرفه نیست.»

تاکید بر استفاده از تکنولوژی اتمی

روزنامه “فرانکفورتر آلگماینه” نوشته است که  وزیر خارجه ایران می‌خواهد مذاکرات هسته‌ای پیش‌رو را با «نیتی مثبت و با اعتماد به نفس» هدایت کند اما تاکید دارد که ایران حاضر نیست غنی‌سازی را به شکل قابل توجهی کاهش دهد. او می‌گوید: «حرف‌های بسیاری برای گفتن داریم. دستیابی به توافق خیلی سخت نیست، در صورتی‌که دچار خیالبافی نشویم و بر سر یک برنامه اجرایی مشترک توافق کنیم. هدف مشترک، صلح‌جویانه ماندن برنامه اتمی ایران است.» راه‌حل ساده، وجود ندارد.

ظریف در کنفرانس امنیتی مونیخ در میزگردی با حضور شرکت‌کنندگان ایرانی و آمریکایی تصریح کرد: «نمی‌توانیم بپذیریم که کسی ما را از داشتن این تکنولوژی منع کند.» پس از تمام شدن سخنان ظریف و خروج او، شرکت‌کننده‌ای از اسراییل وارد میزگرد شد.

ظریف: نزد دو طرف مقدار زیادی عدم اعتماد وجود دارد؛ با این وجود ایران مایل به همکاری با غرب است  تا به راه‌حلی دائمی و پایدار دست یابد.

ظریف پیش از این مبزگرد، با جان کری وزیر خارجه آمریکا در باره مذاکرات هسته‌ای صحبت کرده بود که روز هجدهم فوریه در وین آغاز خواهند شد. او این ملاقات را “دیداری خوب” توصیف کرد.

ظریف همچنین گفت که نزد دو طرف «میزان زیادی عدم اعتماد» وجود دارد؛ با این وجود ایران مایل به همکاری با غرب است  تا به «راه‌حلی دائمی و پایدار» دست یابد. او افزود «راه‌حل نامتعادل نهایتا پایدار نخواهد ماند.»

پیش‌تر گفته شده بود که نیویورک محل مذاکرات بعدی اتمی ایران و گروه پنج بعلاوه یک خواهد بود، اما عباس عراقچی، معاون ظریف با رد این خبر، عنوان کرد که شرایط سیاسی برای انجام گفتگوها در نیویورک آمادگی نداشت.

ظریف و آمانو در نشست امنیتی مونیخ

یوکیا آمانو دبیرکل آژانس بین‌المللی اتمی نیز در کنفرانس امنیتی مونیخ از «بازخوردهای بسیار مثبت و امیدوار کننده‌» ایران یاد کرد و افزود: «با این همه هنوز کارهای بسیاری در انتظار ما هستند.»

 آمانو با اشاره به به مذاکرات گروه پنج بعلاوه یک و ایران در روزهای آینده، ابراز امیدواری کرد که طرفین تا آغاز تابستان به «راه‌حلی همه‌جانبه» دست یافته باشند.

در این میان، کارل بیلد وزیر خارجه سوئد، هشدار داده که “شکاف بی‌اعتمادی” نزد طرفین می‌تواند موجب “بروز موانعی” در گفتگوهای هسته‌ای شود: «ایران باید ثابت کند که برنامه اتمی‌اش واقعا و نهایتا جهت‌گیری صلح‌آمیز دارد.»

یوکیا آمانو دبیرکل آژانس بین‌المللی اتمی  از بازخوردهای بسیار مثبت و امیدوار کننده‌« ایران یاد کرد ولی افزود که هنوز کارهای بسیاری در انتظار انجام هستند.

تحریم‌های آمریکا برقرار می‌مانند

از صحبت‌های مقام‌های آمریکایی می‌توان این طور برداشت کرد که تحریم‌های آمریکا علیه ایران علیرغم مذاکرات پیش رو، فعلا لغو نخواهند شد. آگاهان مدعی‌اند که این موضوع را جان کری در دیدار با جواد ظریف در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ اظهار داشته است. خبرگزاری رویترز به نقل از یک مقام وزارت خارجه آمریکا، این خبر را تایید کرده است.

 خبرگزاری فرانسه نیز به نقل از همین مقام وزارت خارجه آمریکا  نوشته که در این دیدار، وزیر خارجه امریکا خواهان آزادی سعید عابدینی و امیر حکمتی، دو شهروند ایرانی-آمریکایی شده  که در زندان‌های ایران در بازداشت به سرمی‌برند.

در حال حاضر در هر دو نهاد کنگره و سنای آمریکا بحثی در جریان است که با توجه به مذاکرات پیش رو آیا تحریم‌های علیه ایران را فعلا برقرار نگاه دارند. این در حالی است که گروهی از نمایندگان خواستار تشدید تحریم‌ها علیه ایران هستند.

این در حالی است که اداره کل دیپلماسی رسانه‌ای وزارت امور خارجه روز یک‌شنبه دوم فوریه، با انتشار اطلاعیه‌ای پیرامون دیدار ظریف و کری در حاشیه نشست مونیخ تاکید کرده که «هرگونه خبرسازی در باره محتوای این دیدار و گفت‌وگوی انجام شده دقیق نیست و مورد تایید وزارت امور خارجه قرار ندارد.»

منبع: رادیو زمانه

ظریف: راه‌حل بدون اسد برای سوریه “توهم” است

محمد جواد ظریف پس از ادای احترام به یک تروریست به دیدار جنایت کار جنگی سوریه رفت

این دیداردر حالی است که ناوی پیلای، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل، مستقیما بشار اسد، رئیس جمهور سوریه را به همکاری در جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت متهم کرده است و بنا بر اسناد و فیلم‌های منتشر شده، سپاه قدس جمهوری اسلامی در دفاع از بشار اسد به کشتار مخالفین بشار اسد دیکتاتور دست زده اند و همزمان علاوه بر سپاه قدس هزاران نفر از ستیزه جویان گروهک تروریستی حزب الله لبنان به همراه شورشیانی از شیعیان وابسته به جمهوری اسلامی از عراق و افغانستان در حال کشتار مردم معترض به حکومت رعب و وحشت بشار اسد جنایتکار هستند. حسن روحانی، نیز در تاریخ ۱۰ آذر ۱۳۹۲ در دیدار با وائل الحلقی، نخست وزیر رژیم سوریه که در رأس هیئتی وارد تهران شد، مقاومت رژیم دمشق را در مقابل فشارهای داخلی و خارجی ستود و بار دیگر مخالفان رژیم دمشق را تروریست خواند و گفت : “خطرناکترین تروریست‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای امروز در سوریه اجتماع کرده اند.”
و این دخالت و همکاری جمهوری اسلامی در کشتار مردم سوریه در حالیست که در جریان مذاکرات ژنو جمهوری اسلامی قول عدم حمایت از رژیم سوریه داده بود!

محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، در دور سفر این هفته‌ی خود به منطقه، پس از ورود به دمشق با بشار اسد، رییس جمهوری سوریه، دیدار و گفت‌وگو کرد.

بنابر اعلام اداره کل دیپلماسی عمومی و رسانه‌ای وزارت امور خارجه، روابط دو جانبه‌ میان دو کشور و بحران سوریه موارد مهم مورد بحث میان رهبر رژیم سوریه و وزیر امورخارجه ایران بوده اند.

محمد جواد ظریف در این دیدار با تاکید بر رویکرد سیاسی جمهوری اسلامی ایران پیرو توافق هسته‌ای ژنو بر لزوم مبارزه با «افراطی گری، خشونت و اختلاف‌های مذهبی» در منطقه تاکید کرد.

او همچنین تنها راه‌حل بحران سوریه را «گفت‌وگوی دیپلماتیک» بر پایه‌ی «واقع‌بینی» عنوان کرد.  ظریف پس از سوریه به منظور دیدار با مقام‌های روسیه از جمله ولادیمیر پوتین به مسکو سفر خواهد کرد.


ابراز امیدواری ظریف در مورد حل مسالمت‌آمیز بحران سوریه توسط مردم این کشور 

محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه، روز گذشته در جریان سفر به امان، پایتخت اردن، با عبدالله دوم، پادشاه این کشور، نیز دیدار و گفت‌و‌گو کرد.

بنابر بینانیه‌ی حکومت اردن، بحران سوریه، مسایل منطقه و تعامل دو جانبه دو کشور، محورهای اصلی گفت‌وگوی عبدالله دوم و ظریف بوده است. وزیر امورخارجه ایران دیروز در کنفرانس مطبوعاتی در امان، اظهار داشت که تنها مردم سوریه می‌توانند برای حل بحران این کشور راه‌حلی بیابند.

او ابراز امیدواری کرد که هر چه زودتر، راه‌حلی مسالمت‌آمیز برای حل بحران سوریه یافت شود که از پیشرفت افراطی‌گری در منطقه جلوگیری کند و منجر به رشد و همکاری هر چه بیشتر کشورهای اسلامی شود.

این نخستین سفر آقای ظریف در مقام وزیر امورخارجه ایران به کشور اردن است. برخی رسانه‌های اردن در توصیف اهمیت این سفر نوشته‌اند که اردن بنا دارد نقش میانجی‌گر را میان ایران و عربستان سعودی برای حل اختلاف‌های این دو کشور ایفا کند.

وزیر امور خارجه ایران، پیش‌تر از آمادگی این کشور برای حل اختلاف‌ها با عربستان سعودی خبر داده بود. بحران سوریه از موارد اختلاف میان این دو کشور است، تا حدی که برخی بخشی از بحران سوریه را ناشی از جنگ قدرت میان عربستان و ایران ارزیابی می‌کنند.

رییس دستگاه دیپلماسی ایران پیش از سفر به اردن به لبنان و عراق نیز سفر و با مقام‌های این کشورها دیدار کرده بود.

انتقاد آمریکا از ادای احترام ظریف به عماد مغنیه، فرمانده ترورشده‌ی حزب الله

از سوی دیگر، روز گذشته، سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا ضمن صدور بیانیه‌ای حضور محمد جواد ظریف بر سر آرامگاهِ فرمانده‌ی حزب‌الله لبنان را محکوم کرد.

کیتلین هایدن، سخنگوی شورای امنیت ملی کاخ سفید، در این بیانیه ادای احترام به این فرمانده حزب‌الله را «پیامی غلط» از سوی وزیر خارجه ایران توصیف کرد که به «تشدید تنش‌ها در منطقه» منجر می‌شود.

به گزارش رویترز، در این بیانیه تصریح شده که حزب‌الله لبنان همواره به دنبال اشاعه‌ی خشونت‌ در منطقه بوده و اقدامات این گروه همواره از لحاظ لجستیکی و اقتصادی مورد حمایت ایران قرار داشته است.

تصویر محمد جواد ظریف بر سر آرامگاه عماد مغنیه، فرمانده ترور شده‌ی حزب‌الله لبنان، روز دوشنبه روی خروجی بسیاری از خبرگزاری‌های داخلی و بین المللی قرار گرفت.

عماد مغنیه از رهبران نظامی حزب‌الله لبنان بود که با اتهام‌های متعدد تروریستی در فهرست افراد تحت تعقیبِ آمریکا و اتحادیه اروپا قرار داشت.

Post by Sepidedam.

ناوی پیلای، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل، دوشنبه, ۱۱ آذر , ۱۳۹۲ برای اولین بار مستقیما بشار اسد، رئیس جمهور سوریه را به همکاری در جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت متهم کرد. اما یک روز پیش از آن حسن روحانی، در تاریخ ۱۰ آذر ۱۳۹۲ در دیدار با وائل الحلقی، نخست وزیر رژیم سوریه که در رأس هیئتی وارد تهران شد، مقاومت رژیم دمشق را در مقابل فشارهای داخلی و خارجی ستود و بار دیگر مخالفان رژیم دمشق را تروریست خواند و گفت : “خطرناکترین تروریست‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای امروز در سوریه اجتماع کرده اند.”

محمد جواد ظریف پس از ادای احترام به یک تروریست به دیدار جنایت کار جنگی سوریه رفت

جمهوری اسلامی فقط زبان زور می فهمد - مجتبی‌ واحدی

نگاه به سرنوشت پرونده هسته‌ای و نمونه‌های دیگری که در بالا به آنها اشاره شد ثابت می کند جمهوری اسلامی ، تنها یک زبان را به خوبی می فهمد : زبان زور. این زبانی است که رهبر و جیره خواران او در داخل علیه آحاد ملت ایران به کار می گیرند و هر کس در دنیا بخواهد حرف خود را به مقامات جمهوری اسلامی بقبولاند تنها باید از همین زبان استفاده کند

درسالهای گذشته مردم ایران بارها شاهد تند گویی و درشت خویی‌های متعدد سران جمهوری اسلامی در تریبون‌های رسمی کشور بوده اند .اما پس از مدتی ، سروصداها از سوژه‌ای به سوژه‌ای دیگر منتقل شده بدون آنکه مردم بدانند  پروژه تبلیغاتی قبلی چه سرنوشتی پیدا کرده و هزینه‌های آن چقدر بوده است.مثال در این مورد فراوان است : تصرف سفارت امریکا که “انقلاب دوم “نامیده شد با قرار داد الجزایر به پایان رسید بدون آنکه خسارت‌های پرداختی  به اشخاص حقیقی و حقوقی امریکایی به موجب آن قرار داد برای ایرانیان شفاف سازی شود، جنگ با عراق که  با ادعای   “رفع فتنه از عالم “موجب قربانی شدن صدها هزار نفر و اتلاف صدها میلیارد دلار خسارت مالی ،ادامه یافته بود با قطعنامه‌ای به پایان رسید که  بخش‌های مربوط به تأمین خسارت‌های آن ،هییچ دستاورد ملموسی برای ایران نداشته است ، غیرت نمایی  هزینه سازو  البته نمایشی جمهوری اسلامی در ماجرای سلمان رشدی ، به تدریج  از رونق افتاد بدون آنکه کسی بداند فشارهای سیاسی و اقتصادی ناشی از آن فتوای مشکوک ، چه هزینه هایی به ایران تحمیل کرده است و….

آنچه در موضوع هسته‌ای ایران اتفاق افتاد و نهایتاً به توافق نامه ژنو منتهی شد  آخرین نمونه از ورود پرسر وصدای جمهوری اسلامی به یک ماجراجویی تبلیغاتی و تلاش برای خروج ظاهراً آبرومندانه از آنست . بررسی ده سال مذاکرات هسته‌ای و فراز و فرود‌های آن ، موضوع مهمی است ،اما آنچه که موضوع این یادداشت می باشد تلاش اخیر جمهوری اسلامی برای خروج از این “بحران خود ساخته ” است . این پروژه پس از تحمیل دهها میلیارد دلار هزینه به ملت ایران ، در سال هزار و سیصد و هشتاد ونه  در شرایطی قرار گرفت که احمدی نژاد احساس کرد  بدنامی آن ، بسیار بیشتر از منافع تبلیغاتی است که او می تواند با فریب افکار عمومی  به دست بیاورد . پس تصمیم گزفت با دادن امتیازاتی به طرف‌های مذاکره ، راه خروج ظاهراٌ  آبرومندانه‌ای  از آن باتلاق بیابد. برخی کشورهای خارجی هم که از بازگشت ایران به عرصه بین المللی و رونق تجارت خارجی آن منتفع می شدند وارد بازی شدند تا در پروژه خروج از بحران ، دست احمدی نژاد را بگیرند . اما تدبیر احمدی نژاد ،زمانی  اندیشیده شد که ماه عسل او با خامنه‌ای به پایان رسیده بودو  رهبر خودخواه جمهوری اسلامی حاضر نبود هیچ امتیازی به نام رئیس دولت ثبت شود. پس با خارج کردن احمدی نژاد از حلقه تصمیم گیران هسته‌ای ، ابتکار برزیل و ترکیه را نیز به شکست کشاند تا شانس حل وفصل  نسبتاً آبرومندانه بحران به دست احمدی نژاد از بین برود و تنها سهم او از این پروژه ، بدنامی باشد.پس از آن هم خامنه‌ای بر پرگویی‌های تبلیغاتی خود افزود تا حلقه‌ای دیگر بر  زنجیره  قدرت نمایی‌های تبلیغاتی و پوشالی خود بیفزاید.

اما همانگونه که صاحبان خرد می دانستند پروژه هسته‌ای هم سرنوشتی مانند سایر بلندپروازی‌های هزینه ساز جمهوری اسلامی  داشت. سه سال و نیم پس از به شکست کشاندن طرح پیشنهادی ترکیه و برزیل ، رهبر جمهوری اسلامی تن به قرار دادی داد که اگر چه تنها راه خلاصی ملت ایران از نکبت هسته‌ای  به نظر می رسید و اغلب ایران دوستان از آن استقبال کردند اما  هزینه‌های حیثیتی ، سیاسی و اقتصادی آن برای مردم ایران به مراتب بیش از سایر توافق نامه هایی بود که در سالهای پیش امکان امضای آن وجود داشت.  نکته مهم در توافق اخیر، شباهت بسیار زیاد مراحل منتهی به آن ، با سایر بلند پروازی‌ها و عقب نشینی‌های جمهوری اسلامی است. در این پروژه نیز مانند موارد پیشین ، سران جمهوری اسلامی فرصت‌های بسیاری را ازدست دادند  تا در بدترین شرایط وبا بیشترین هزینه ، راهی برای خلاصی خود جستجو کنند.درست مانند پایان ماجرای گروگانگیری  دیپلماتهای امریکایی در ایران ، خاتمه جنگ و سایر پروژه‌های  ایران سوز و خانمان بر انداز که سران جمهوری اسلامی ،روزی به آن می بالیدند و روز دیگر با استیصال به دنبال راه فرار از آن ،به این در و آن در می زدند.

در ماجرای اشغال سفارت امریکا ، وساطت محترمانه رهبر کاتولیک‌های جهان با بی‌اعتنایی  آیت اله خمینی مواجه شد و او هنگامی تن به خاتمه ماجرا داد که جنگی  خانمانسوز ، ایران را فرا گرفته بود و سران نظام خود را در سراسر جهان حتی در میان همسایگان تنها یافتند. در آن زمان ، جمهوری اسلامی به عنوان ناقض بدیهی‌ترین اصول اولیه بین المللی ،در انزوای کامل قرار گرفته و هیچ مرجع بین المللی حاضر به دفاع از ایران در برابر متجاوزان  نبود.   از سوی دیگر میلیاردها دلار سرمایه ایران در امریکا ، بلوکه شده بود و ایران هیچ دسترسی به اموال خود نداشت. پس در بدترین شرایط و در حالی که جنگ تمام عیار صدام و حامیان شرقی وغربی او بخش‌های عمده‌ای از ایران را تحت تأثیر قرار داده  بود آیت اله خمینی به آزادی گروگانها رضایت داد. در آن زمان ، قرار دادی موسوم به قرارداد الجزایر به امضا رسید که هنوز اغلب ایرانیان نمی دانند به موجب آن ، چه چیز نصیب ایران شده است . تنها بخش آشکار از قرار داد الجزایر و پیامدهای آن ، پرداخت خسارت به افراد حقیقی و حقوقی امریکایی  بود که قرار داد الجزابر ، راه شکایت را برای آنها باز کرده  بود و   به راحتی از محل وجوه بلوکه شده ایران در امریکا، قابل برداشت بود.

البته نباید گمان شود سرنوشت گروگانگیری ، باعث درس آموزی سران جمهوری اسلامی شد. آنها همین رویه خودخواهانه و هزینه ساز را در ماجرای جنگ نیز ادامه دادند. هنوز زمان زیادی از آغاز جنگ نگذشته بود که سران  هشت کشور   شامل نخست وزیر ترکیه، رؤسای جمهور پاکستان ، بنگلادش،گینه و گامبیا ، دبیر کل  سازمان کنفرانس اسلامی  ، یاسر عرفات و نیز وزرای خارجه چند کشور به ایران  آمدند تا برای برقراری آتش بس پا در میانی کنند.پس از آن هم اخباری در خصوص آمادگی کشورهای نفت خیز عرب برای جبران خسارت ایران منتشر شد اما پاسخ ایران به همه پادرمیانی‌ها این بود که «جنگ جنگ تا رفع فتنه ازعالم » .  هم زمان با سفر سران هشت کشور به ایران با هدف  پادرمیانی  و یافتن راهی برای  پایان جنگ ، اکبر هاشمی رفسنجانی که در آن زمان ریاست مجلس را به عهده داشت در گفتگویی با کیهان گفت : « پای میز مذاکره نشستن ، امتیازی است برای صدام. او می تواند بگوید من موفق شدم ایران را پای میز مذاکره بیاورم و غرور ایران انقلابی را بشکنم. حالا که او خودش آمده و توی این باتلاق گیر گرده ، شرایط خوبی پیش آمده که ملت عراق از دست او نجات پیدا کند». اولاف پالمه نخست وزیر خوشنام سوئد هم که برای پا  درمیانی به ایران آمده بود این پاسخ را دریافت کرد که «باید در برابر متجاوز ایستاد ». در واقع سران جمهوری اسلامی احساس می کردند دفاع غیرتمندانه مردم از  مرزهای کشور، موقعیت حکومت بی‌کفایت ایشان را محکم می کند . همین درک خودخواهانه از پیامدهای جنگ ، سران نظام را قانع کرد که  نباید برای پایان  جنگی که به قیمت قربانی شدن دهها هزار نفر ، عمر حکومت را افزایش می داد عجله نمایند.   ،

اما جنگ چگونه به پایان رسید؟ آن جنگ مصیبت بار، هشت سال ادامه پیدا کرد تا آن که  محل اصابت موشکهای  عراق ،از شهرهای مرزی به پایتخت  - ولابد از آن مهم تر به قم – رسید . جنگی که تا اصابت اولین موشک به تهران ،نود ماه طول کشیده بود با  لرزیدن پایتخت حکومت ، فقط پنج ماه دیگر ادامه پیدا کرد . در واقع تا زمانی که جنگ موجب استمرار حاکمیت بود و هزینه آن را ملت می پرداختند  کسی به فکر  یافتن راهی برای پایان آن نبود. اما آنگاه که خطر را مستقیماً لمس کردند و پایه‌های حکومت را لرزان دیدند برای پذیرش قطعنامه ۵۹۸ اعلام آمادگی کردند. اما همان تأخیر دوساله در پذیرش قطعنامه باعث شد که هیچگاه مزایای مندرج در آن از جمله تأمین خسارات جنگ ، نصیب ایرانیان نگردد.انکار نمی کنم رفتار مجامع بین المللی و قدرت‌های شرقی و غربی با پدیده جنگ ایران و عراق ، غیر عادلانه و در مواردی ظالمانه بود اما آنچه که  آن رفتار  ظالمانه را توجیه پذیر می ساخت ادعاهای تبلیغاتی و بلند پروازی‌های هزینه ساز سران نظام بود.

با اطمینان می گویم رفتار نظام جمهوری اسلامی در موضوع هسته‌ای ،کپی برداری مجدد آنها از همان روشی است که در ماجرای  گروگانگیری و آزادی گروگانهای امریکایی انجام دادند و در جنگ هشت ساله با عراق هم آن را تکرار نمودند. در سالهای اخیر ،   خامنه‌ای بارها تحریم‌ها را برکت دانست و جیره خواران او همچون فرمانده عراقی الاصل بسیج – محمد رضا نقدی –  از مردم خواستند که در نمازهای خود برای افزایش تحریم‌ها دعا کنند.هرچه تحریم‌ها بر زندگی مردم فشار آورد کسی به فکر استفاده از راههای موجود برای پایان دادن به نکبت هسته‌ای نیفتاد . اما آنگاه  که فشار تحریم‌ها مستقیماً‌ام القرای ولی فقیه را تهدید کرد و دست رهبر از دلارهای نفتی برای ادامه ماجراجویی‌ها وشهوترانی‌های سیاسی خالی شد ناگاه ورق برگشت . در فصای ناشی از وحشت زدگی رهبر و عوامل او ، هم تعلیق غنی سازی پذیرفته شد ، هم توقف فعالیت نیروگاه اراک وهم بازرسی‌های سرزده و مچ گیرانه. در همین فضا ، ملاقات با مقامات امریکایی و گفتگوی تلفنی با اوباما مباح شمرده شد  تا شاید با کاهش فشار امریکا ،  خلاصی از تحریم هایی که نفس نظام را به شماره انداخته بود امکان پذیر  شود.علی لاریجانی نخستین مقام عالیرتبه نظام بود که به  تأثیر تحریم‌ها بر سازش هسته‌ای جمهوری اسلامی اعتراف کرد. او در سخنانی که در رسانه‌های ایران بازتاب یافت اظهار داشت :”اگر بودجه جاری کشور تا این حد متورم نبود، آیا کشورهای زیاده‌خواه غربی می‌توانستند تا این حد گردن کلفتی نسبت به مسئله هسته‌ای ایران داشته باشند و با ابزار تحریم حرف زور بزنند؟”لاریجانی تصریح کرد: “در همین بحث هسته‌ای ملاحظه کنید تشکیلات سازمان ملل چه آژانس و چه شورای امنیت که با کمک‌های مالی کشورها منجمله ایران اداره می‌شود، تصمیم به تحریم ایران و این همه فشار بر ایران  گرفته اند.” لاریجانی  به تأثیر تحریم‌ها بر تصمیمات هسته‌ای ایران اشاره کرد تا نشان دهد مقامات جمهوری اسلامی فقط حرف زور را می فهمند . اما او تنها کسی نبود که به این خصلت سران نظام اعتراف کرد. عباس عراقچی عضو ارشد تیم مذاکرات هسته‌ای هم در یک گفتگوی تلویزیونی  با اشاره به  تعدادی از تحریم‌ها که اروپایی‌ها بعد از توافق ژنو علیه جمهوری اسلامی تصویب کرده اند اظهار داشت :”این اقدام خلاف روحیه همکاری و حسن نیت است اما خلاف توافق ژنو نیست. ما این را ناشی از حسن نیتی که قرار است دو طرف در گام اول نشان دهند نمی دانیم اما از نظر فنی خلاف توافق ژنو  نیست .” عراقی با این سخن ، اعتراف کرد که جمهوری اسلامی ، هرگاه در موضع  ضعف و ترس قرار می گیرد در برابر نامهربانی‌ها هم بر آشفته نمی شود زیرا معنای زور و کاربرد آن را به خوبی می فهمد. اگر نیک بنگریم نقل قول منتسب به وزیر خارجه جمهوری اسلامی در خصوص جزیره ابوموسی هم نمود دیگری از این خصلت سران نظام است .

نگاه به سرنوشت پرونده هسته‌ای و نمونه‌های دیگری که در بالا به آنها اشاره شد ثابت می کند جمهوری اسلامی ، تنها یک زبان را به خوبی می فهمد : زبان زور. این زبانی است که رهبر و جیره خواران او در داخل علیه آحاد ملت ایران به کار می گیرند و هر کس در دنیا بخواهد حرف خود را به مقامات جمهوری اسلامی بقبولاند تنها باید از همین زبان استفاده کند.این واقعیت را هم اکنون گروه۱+۵ به خوبی فهمیده و از آن برای کشاندن جمهوری اسلامی به پای میز مذاکره استفاده کرده است. تا زورگوی بعدی که باشد و سران نظام را به تن دادن به چه چیز، وادار کند! امیدوارم هرچه هست مانند توافق نامه هسته‌ای ، به نفع مردم ایران باشد. البته یقین دارم زورگویی  مقامات جمهوری اسلامی  وعلاقه وافر ایشان به تسلیم در برابر حرف زور، مردم ایران را به انتخاب روش‌های توأم با زور و خشونت تشویق نخواهد کرد و آنها روش‌های هوشمندانه خود را برای مبازره با زورپرستان جمهوری اسلامی به کار خواهند گرفت.

منبع: مرکز دموکراسی برای ایران

جمهوری اسلامی فقط زبان زور می فهمد - مجتبی‌ واحدی